Do Henryka
Przykłady mogą być też wyraziste, gdy nie są skrajne, ale jest ich za to więcej. Ja sobie zdania nie mogę wyrobić na takich skrajnościach, bo życie nie jest takie skrajne, przynajmniej mojego doświadczenia i obserwacji (ale to już mój problem).

Ajjjjjj spodobało mi się pisanie, więc jeszcze coś napiszę:)

Zauważyłem, że nie da się opisać jakiegoś wydarzenia, które miało faktycznie miejsce obiektywnie. Każde wydarzenie dostarcza obserwatorowi możliwość wykorzystania danego zdarzenia jako przykładu na poparcie swojego z toku myślenia, wszystko zależy od tego kto jest obserwatorem.
Przykład:
WTC 11/9:
Rząd USA: to zrobił Bin laden
Ufolodzy: Ufo
Teoretycy spiskowi: CIA
Katolicy: pokarało ich za grzechy
Ateiści: gdyby Bóg istniał to nigdy by do tego nie dopuścił

Najciekawsze, że każdy znajduje dowody na poparcie swojego stanowiska:)

Pozdrawiam
Heniuś

Moje informacje są również niepełne, ale ciekawe rzeczy się zaczyna dostrzegać, gdy się poszerza perspektywa i zmienia punkt widzenia. Np. Intencje, mechanizmy działania władzy, bilans korzyści i start po obydwu stronach, kontrola dostępu do informacji i podawanie jej w sposób wygodny jednej stronie itp. Lecąc helikopterem wiemy, że kierowca jadący samochodem nie widzi tego co jest za zakrętem, jego wzrok jest ograniczony do patrzenia przed samochód, a skupienie na jeździe ogranicza mu swobodę dostrzegania, To, że kierowca nie widzi co jest za zakrętem, znaczy tylko tyle, że nie widzi bo nie może. Budząca się w nas świadomość wszelkich manipulacji, pozwala przyjrzeć się zasadom powstawania religii i sterowania jej rozwojem. Tak dla świętego spokoju. Pozdrawiam Heniuś

Opisujesz dwa bieguny, jeden to człowiek bardzo „pyszny”, a drugi bardzo pokorny i podajesz na dowód tego wyszukane przykłady. Nadal nic to nie zmienia i nie daje. Dla jednych ważny jest dyplom z wyższej uczelni z samymi piątkami i temu poświęcają swoje swój czas na studiach, a dla innych ważniejsze jest żeby każdy dzień na studiach przeżyć na maxa przyjemnie, a dyplom jest tylko dokumentem potwierdzającym, że się ukończyło studia. Taka osoba również ma piątki na dyplomie i niesamowite wspomnienia, które są poruszane na każdym spotkaniu znajomych, a osoba skupiająca się tylko na nauce ma satysfakcję, że jej się udało osiągnąć cel. Obydwie mają się dobrze, bo pierwsza może być perfekcyjnym melancholikiem, a druga sangwinikiem. Wszystko ok, jeśli obydwie to rozumieją, jeśli nie rozumieją to wyrabiają sobie błędne przekonania na temat studiów. Dla choleryka na przykład najważniejsze jest osiągnięcie celu, a dla flegmatyka spokój, więc już na starcie w inny poziom pokory jest uzbrojony każdy z nich i zawsze będą się różnić. Tak wiele czynników ma wpływ na to jaki jesteś w tej chwili, że podawanie dwóch skrajnych przykładów, jest bez sensu. Są ludzie, którzy trąbią wszystkim, że są najlepsi, np DoDa, ale robią to też dlatego, bo mają po pierwsze podstawy, a po drugie, bo to się dobrze sprzedaje. Np walki bokserskie. Każdy bokser ma prawo mówić, ze wygra jeśli ostro trenował i dał z siebie wszystko, wygrać może tylko jeden, ale show sprzedaje bilety. Myślę, że jesteśmy na tyle już świadomi jako ludzie, że potrafimy odróżnić oryginały od podróbek, tylko co wówczas, gdy wiemy, że to podróbka i świadomie ją wybieramy, bo nie chcemy przepłacać za oryginał lub nas nie stać? Co jeśli ukształtowani przez religię i znający definicję pokory i pychy wzorowanej po części na religii okaże się za jakiś czas, w jakim celu służyła religia i w jakim celu została wymyślona taka właśnie definicja pokory i pychy? Okaże się nagle, że wszyscy byli wprowadzeni w błąd, odcięci od informacji i to w co wierzyli i uznali za prawdę było manipulacją, na której korzyści czerpał ktoś inny. JA tylko zachęcam do szerszego spojrzenia na świat i na mechanizmy nim rządzące, bo jeśli budujemy wartości życiowe na fundamencie biblii , to co w sytuacji, gdyby się okazało, ze biblia służy tylko do manipulacji i podporządkowania sobie ludzi. Co wówczas? Nagle osoby dowiadujące przeżyją szok i popełnią samobójstwa czy zaczną jeszcze bardziej „wierzyć”? Bądźmy świadomi i nie bierzmy niczego za prawdę lub kłamstwo tylko
dystans i obserwujmy. Polecam książkę „Potęga teraźniejszości” E. Tolle

Ludzie są jacy są. To już nasz indywidualny interes, aby się przed nimi bronić.

„Powinienem”, „powinien” i wszelkie inne odmiany tego słowa to bardzo niebezpieczne wyrażenia .

Największym darem jaki mogę dać moim bliskim to uświadomienie sobie łatwości z jaką mogę na nich przelać swoją agresję.

Tak więc zasadę ostrożności w kontaktach z toksycznymi osobami stosowałbym zwłaszcza w przypadku rodziny .

Choć z drugiej strony czasem warto zrobić najprostszą rzecz. Gdy ktoś z grubej rury krytykuje mnie za moje pomysły (to jest bez sensu, chyba zwariowałeś, nigdy ci się to nie uda, itp.), przestaję mu o nich opowiadać. Gdy czuję się po spotkaniu z kimś zdołowany, staram się go nie spotykać. Jasne, że gdybym był w pełni świadomy, rozwinięty i wrażliwy, potrafiłbym do tego podejść w sposób spokojny. Ale nie zawsze umiem. Tam gdzie to jest możliwe warto zastosować Twój sposób. Ale czy zawsze to jest możliwe?

Chciałem napisać, że każdy ma ludzi, z którym lepiej dla niego jest się nie zadawać. Ale tego nie wiem. Może każdy człowiek, jakiego spotykamy w życiu jest cenny i musimy do niego dorosnąć? Jeżeli tak, to nie dojrzałem do jednej osoby, którą znam. I masz rację, to nie jest ani kwestia jej głupoty ani złych intencji. Ale nie widzę sensu ani jej zmieniać ani siebie (próbowałem bez skutków jednego i drugiego).

To, co mogę zrobić dla niej i dla siebie to nie oceniać jej, nie krytykować i nie mówić źle o niej. Ale nie jestem w stanie jej zrozumieć, zaakceptować czy cieszyć się nią. Po prostu chcę toczyć swoje życie z dala. Co ciekawe ta osoba raczej mnie chwali. Ale te pochwały służą tak naprawdę ustawianiu (w stylu: jesteś taki wspaniały, tylko ty to możesz zrobić, weź za wszystko odpowiedzialność). To nie jest szczere, choć nie jest tego świadoma. Mogę oczywiście próbować walczyć z tym, np. odmawiać zajęcia się tą sprawą czy zmuszać ją do samodzielnego myślenia, albo tłumaczyć co robi (to miałem na myśli pisząc o „wychowywaniu”; wychowywać można oczywiście tylko przez swoje reakcje). Ale zbyt dużo mnie to kosztuje. I dlatego uważam, że lepiej po prostu iść inną drogą.

Może każdy człowiek jest dla nas lekcją. Ale czasem należą się nam wagary