Komentarze do: Gdy masz ochotę się wycofać

Autor: Piotr

Piotr — Tue, 10 Nov 2009 22:24:08 +0000

Panie Zbyszku genijalny tekst! Właśnie zrozumiałem w jakim jestem położeniu a dokładniej w CIENIU znaczy smudze. Podany przykład doskonale odzwierciedla moje położenie.Tylko czy to jest wystarczajaca wiedza, aby nie zrezygnować, aby wrócić do tych ideałów. Nawet krótkotrwałe przebudzenie sie z tego cienia nie zmienia nic na dłuższą metę. Moje lęki i obawy powrócą, poddadzą pod kolejną próbę. Czy da się temu zaradzi w konkretny sposób, czy jest to może jednak długi i skomplikowany proces zminy samego siebie i walki ze swoimi słabościami?

Autor: Informacja, którą niesie ból. | Poza schematy

Informacja, którą niesie ból. | Poza schematy — Tue, 10 Nov 2009 14:18:07 +0000

[...] to czasem wysiłku, że czasem trochę poboli. Poboli, poboli i przestanie, czasem wystarczy chwilę wytrzymać. Często okazuję się, że było warto pobyć trochę dzielnym i nie uciekać natychmiast, [...]

Autor: Zbyszek Ryżak

Zbyszek Ryżak — Thu, 13 Aug 2009 06:48:38 +0000

@Iwono, witam serdecznie i dziękuję. Zapraszam, zaglądaj koniecznie. Najlepiej dodać się do listy sukbsrybentów i dostawać powiadomienie o nowych tekstach.

Twój komentarz jest bardzo ciekawy. Dał mi wiele inspiracji. Rzeczywiście wiemy o tym, ale nam nie wychodzi. Przyczyną jest to, że nie znamy odpowiednich technik. Zabieram się do pisania tekstu „Trzy techniki pozwalające wytrzymać przeciwności”. Będzie o konkretach. Tekst pojawi się w sobotę. Mam nadzieję, że go przeczytasz i skomentujesz.

Co do tego, czy rzeczywiście nikt nam nie mówi, że ma być tylko lekko, miło i przyjemnie… Oglądałaś ostatnio jakieś reklamy? Ciągle nam to mówią. Niby nie zwracamy uwagi, ale w tyle głowy zostaje oczekiwanie, że akurat w naszym przypadku, wszystko i zawsze ma być lekko i kolorowo.

@Asiu, dziękuję za doskonały komentarz. Akceptująca świadomość bólu to zawsze narzędzie numer jeden. Dopiero gdy doświadczysz, możesz coś próbować robić, choć wtedy nie zawsze jest to jeszcze potrzebne.

Autor: Asia

Asia — Wed, 12 Aug 2009 22:21:22 +0000

Tak, czasem trzeba po prostu wytrzymać. Jak nas boli, jak czujemy się źle, usiąść i zobaczyć co się w środku dzieje. Jak. Może dlaczego. Niekoniecznie, ale czasem warto. Ale nade wszystko, dać się zadziać temu uczuciu. Często uczucie jakoś mija, jak w twojej rozmowie z córką, okazuje się, że jesteśmy przewrażliwieni. Czasem przydaje się ktoś mądry u boku, kto wesprze i pomoże przejśc gorszy okres. Partner, przyjaciel, wspólnik…
pozdrawiam Zbyszku

Autor: Iwona

Iwona — Tue, 11 Aug 2009 18:39:08 +0000

Ciekawie, niebanalnie …..prawdziwie.
Gratuluję bardzo „lekkości pióra” – naprawdę dobrze czyta się to, co napisałeś.
Spotkałam się już z tematem wielokrotnie – ileż to szkoleń i dyskusji takowych było- niestety, zazwyczaj trenerzy podchodzili do sprawy …powiedzmy …na zasadzie wypunktowania teorii… podobnej do tej, którą opisujesz.
Tak, teoria znana jest wielu – gorzej z praktykowaniem jej. Ludziom temat jest znany, doskonale wiedzą jak być powinno…i co najgorsze uważają, że stosują się w każdym calu do założeń… a potem przychodzi szara rzeczywistość więc…. ogon pod siebie i w długą )
….a nikt jak się rodzimy nie obiecuje nam, że będzie pięknie kolorowo i szczęśliwie… (ja w każdym razie tej części nie pamiętam )
Kolory zazwyczaj efektem są ciężkiej pracy, pracy również nad sobą- a i niepowodzenia są nam potrzebne – bo po nich jakże łatwiej docenić jest sukces. Przecież gdyby nie ta część życia „strefą cienia” przez Ciebie nazwaną, sukcesy, osiągnięcia- byłyby czymś tak zwyczajnym….
Zupełnie docenić byśmy ich nie potrafili i w ten sposób pozbawiali się euforii i możliwości wykrzyczenia całemu światu
TAK, UDAŁO SIĘ!!!
Przypadkiem odwiedzona strona ale chyba częściej zaglądać tu będę.
Pozdrawiam

Autor: Zbyszek

Zbyszek — Tue, 11 Aug 2009 05:49:51 +0000

Bardzo się cieszę Olu, że ci się podoba Masz rację co do związków. Rzeczywiście. Wśród moich znajomych, jakiś czas temu przeszła plaga rozwodów. W przynajmniej trzech przypadkach jedno z nich stwierdzało: więzisz mnie / nie czuję się tak jak bym chciał/chciała / to nie jest zgodne z moim wyobrażeniem, itp. – i dlatego kończymy to. Tak, jakby podczas ślubu ktokolwiek mówił: „i zawsze będzie wam razem lekko, miło i przyjemnie. amen.” Odmowa konfrontacji z życiem. W efekcie ci „poszukiwacze szczęścia” w nowy związek wchodzili z tak samo głupimi oczekiwaniami. Obstawiam, że parę razy jeszcze z nich uciekną. Zostali kretynami/kretynkami jakimi byli wcześniej. Ci co zostali porzuceni we większości zrobili krok w stronę szczęśliwego życia. Jedna osoba gigantyczny. Po prostu nie mieli wyjścia i nie mieli gdzie się schować.

Autor: Ola

Ola — Sun, 09 Aug 2009 15:06:57 +0000

Świetny artykuł. To znak czasów, że oczekujemy, że ma być dobrze (=przyjemnie) cały czas. Myślę, że Twoje przemyślenia można odnieść także do innych dziedzin aktywności ludzkiej, np. związków.
Wytrwałość, dyscyplina, odpowiedzialność – szkoda, że nie praktykujemy tych cnót zbyt często.
Pozdrawiam!