Zachwyt, wdzięczność i radość może wzbudzać nie tylko to co dostrzeżemy, czym zasmakujemy w otaczającym świecie, ale też to co widzimy w nas. Nie tylko różnorodność płatków śniegu skrzących się w blasku słońca, ale też nasz wysiłek w zmaganiu się z chorobą; uśmiech sąsiada, gdy usłyszy nasze „dzień dobry”; kosz na śmieci przykryty czapką białego puszystego śniegu; błysk w oku dziecka, które zobaczyło czekoladkę w zasięgu ręki; krople wody obmywające strudzoną twarz; zaangażowanie z jakim nauczyciel przekazuje to co kocha; czy nasze ręce, które potrafią czule objąć przeganiając niepokój z twarzy dziecka; albo pasja z jaką dziecko uczy się chodzić i upór z jakim podnosi się z upadku.

Życzę wszystkim
Zachwytu zamiast obojętności,
Wdzięczności zamiast malkontenctwa,
Radości zamiast narzekania

„Farba do włosów, która daje doskonałą koloryzację już w 10 min!
Odplamiacz, który usunie twoją plamę w niecałą minutę!
idt…”

Żyjemy w świecie, który narzuca nam coraz szybsze tępo, „wyścig szczurów” to jest to do czego jesteśmy niejako namawiani, jak ktoś nie nadąża to jest „inny”

Przyznaj Zbyszku czyż nie dla tego gubimy przyjemność z delektowania się chwilą? odnalezieniem spokoju, bez goniących myśli…

Teraz „nic nie robienie” to choroba! Tak, tak do tego to doszło, jejku

Tak wiele rzeczy wydaje się oczywistych, normalnych, iż przechodząc obok wydaje nam się, że na tym świecie nie ma nic szczególnego.

Widzimy tylko to co chcemy zobaczyć.

Przypatrzcie się następnym razem jak będziecie zaparzać herbatę, jak fantastycznie zaczyna wydobywać się aromat z zaparzanej torebki – taka mała drobnostka, tysiące herbat wypijanych w ciągu życia, a nigdy można nie zauważyć tego niezwykłego na swój sposób momentu

Tatarkiewicz mnie samego też zaskoczył. Wziąłem go kidyś do ręki z nudów, na zasadzie „jakie to ja kiedyś rzeczy czytałem”. Bo w końcu na temat tego czym się obecnie zajmuję nie może w nic nic być. A tu proszę. Jest i to jak wspaniale. Czasem mam wrażnie, że wszystkie książki są na tem sam temat. Co wcale nie jest złe, a wręcz przeciwnie, magiczne.

Dawno już nie przysłuchiwałem się dźwiękom tramwai. Muszę to nadrobić. Pozdrawiam Olu

Nie wiem czy to dotyczy tylko piękna Koleżanka ostatnio zwróciła mi uwagę że ona w jakiejś tam sytuacji by się co najmniej zdenerwowała a ja nawet nie zareagowałam.
Bo ja postępuję mechanicznie. Nieważne czy pasuje mi to czy nie tak ma być wiec jest. Góry są przecież piekne wiec jedziemy. Dopiero po dotarciu i skupieniu sie na tym co naprawdę czuję i myśle dociera do mnie co jest piekne i dlaczego. Czasem naprawdę musze sie napracować
Pozdrawiam i dziękuję za artykuł